The next step

Coschap New York City, United States

06-12-2011
Coschap New York City, United States

Coschap New York City, United States

Eindelijk is het dan zo ver, na meer dan een jaar heen en weer mailen, visum perikelen en bovenal huisvesting stress sta ik in New York City. The Big Apple; de plek waar ik de komende drie maanden mag zeggen dat ik er woon. Na een uur rijden (nou ja meer stil staan dan rijden) sta ik voor mijn huis waar ik de eerste vier weken mag doorbrengen. Na de eerste vier weken verhuis ik naar een kamer van de universiteit waar ik nog een vak academisch Engels schrijven en presentatie vaardigheden ga volgen.
1,5 dag later sta ik dan voor het ziekenhuis, het New York Eye and Ear Infirmary, om mijn coschap oogheelkunde te beginnen. Het ziekenhuis ziet er van buiten meer uit als een groot appartementen complex dan een ziekenhuis. Het ziekenhuis telt meer dan 50 oogartsen, vaak allemaal gespecialiseerd in een specifiek gedeelte van de oogheelkunde. Na mezelf gemeld te hebben blijk ik de enige intern te zijn aangezien oogheelkunde geen verplicht coschap is in Amerika en het wordt erg weinig gekozen. Voor de eerste week ben ik ingedeeld bij de “general practice”, de andere weken mag ik zelf mijn tijd indelen door bij de verschillende specialty clinics mee te kijken.
De wachtkamer voor de general practice is meer station dan een echte wachtkamer. Patiënten zijn er aan het lunchen, bellen, computeren en lezen om de gemiddelde wachttijd van 3,5 uur door te komen. Voor de general practice kun je een afspraak maken bij een van de arts-assistenten in opleiding, gemiddelde wachttijd hiervoor is een aantal weken. Een andere optie is ’s ochtends vroeg (7 uur) je melden bij de inschrijfbalie en een dag wachten om gezien te worden. Patiënten die voor controle terugkomen hebben wel een afspraak bij een dokter maar het principe wie het eerst komt wie het eerst maalt zorgt voor de lange gemiddelde wachttijd. In de general practice worden de patiënten die voor het eerst komen volledig gezien en daarna wordt besloten of het nodig is om ze door te sturen naar een specialty clinic. Ieder aanvullend onderzoek dat er bestaat wordt uit de kast getrokken om niks te missen, daarentegen wordt aan de anamnese maximaal 3 minuten besteed. Het is een grote hectiek in de general practice.
Na een week chaos in de general practice, waarbij ik erg veel patiënten zelf heb mogen zien, is het tijd voor de specialty clinics. Voor elke specialisatie die je binnen de oogheelkunde maar kan bedenken is er een specialty clinic. De aankomende weken ben ik echter veel te vinden in de retina clinic. Dit is de clinic van dr. R. zij heeft een Nederlandse echtgenoot en vindt het dan ook erg leuk dat er een intern uit Nederland is. Ik mag hierdoor extra veel patiënten zelf zien en er wordt bij elke patiënt het hele verhaal verteld. Ook bij de specialty clinic is er weer een lange gemiddelde wachttijd, opvallend is dat er niemand over klaagt. Ze zijn bereid om voor een goede dokter lang te wachten en ze weten dat er altijd de tijd voor ze genomen wordt.
In deze maand heb ik ontzettend veel geleerd, niet alleen op oogheelkundig gebied maar voor al over de werking van het Amerikaanse zorgstelsel. Ik heb me in het ziekenhuis vanaf de eerste dag ontzettend welkom gevoeld en alle tijd die het regelen heeft gekost is het meer dan waard geweest.

 

 

 

0 Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer op dit artikel

Naam :
E-mail adres :
Reactie
 
Onthoud mij
 

Op zoek naar een coschap verslag over een bepaald land/regio of over een bepaald onderwerp, gebruik dan onderstaand formulier om de coschap verslagen te filteren.